Pragnienie miłości nie jest jednakowo silne u wszystkich ludzi

Następnego dnia wróciłam w południe do Wiednia. Pojechałam do domu. Weszłam do łazienki. I dosłownie oniemiałam z wrażenia, kiedy zobaczyłam się w lustrze. Zwykle dzień po nie przespanej nocy jest dla mnie stracony. Boli mnie głowa, pieką oczy, wyglądam okropnie, jestem po prostu do niczego. Ale teraz popatrzyłam w lustro i pomyślałam: O Boże, wyglądasz znakomicie, dziewczyno! Naturalnie znałam powiedzenie, że: „Dobry kochanek to najlepsza kuracja piękności”, ale nigdy jeszcze nie sprawdziłam go tak namacalnie na własnej osobie. Pragnienie miłości nie jest jednakowo silne u wszystkich ludzi. Są kobiety, które wolą życie samotne, inne, które potrzebują mężczyzny najwyżej raz w miesiącu. Nie ma tu ustalonych norm. Lecz każdy musi starać się zaspokoić swoje indywidualne potrzeby w tej dziedzinie. Pragnienie miłości to jedna z naturalnych potrzeb człowieka u ludzi normalnych skłonnościach zajmuje miejsce zaraz po potrzebie zaspokojenia pragnienia i głodu. Miłość jest jednym z najważniejszych czynników w naszym życiu, człowiek nie kochany gorzknieje, staje się zawistny, rozgoryczony, bezwzględny, szybko się starzeje. Po pięknej nocy z miłym mężczyzną czuje się odprężenie i zadowolenie psychiczne i fizyczne, wyrażają to nasze oczy, całe ciało promieniuje zadowoleniem, a otaczający nas ludzie odbierają to jako piękno. Ale bodziec może być także, jak powiedziałam, natury intelektualnej. Niemal takie samo wrażenie wewnętrznego promieniowania, owego zadowolenia, które manifestuje się jako piękno, mam wtedy, kiedy dobrze pracowałam, kiedy napisałam rzeczywiście znaczący artykuł, kiedy jestem z siebie zadowolona, kiedy nie zmarnowałam dnia. Idealne jest oczywiście połączenie jednego i drugiego spełnienia w miłości i zadowolenia z pracy. Więcej nie można sobie życzyć na tym świecie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *